Je zou denken dat een werkloosheidscijfer van 2% reden is voor een volksfeest. Iedereen aan de slag, de economie draait op volle toeren, toch? Niet volgens de Russische Centrale Bank. Terwijl zij aan de alarmbel trekken bij een historisch dieptepunt van 2,1%, vragen wij ons in Vlaanderen af: wat is eigenlijk “gezond”?
Wanneer succes een valstrik wordt
In de economie bestaat er zoiets als “te veel van het goede”. Rusland bevindt zich momenteel in die gevarenzone. Met een werkloosheid van amper 2,1% is de vijver van talent niet alleen leeg; hij is kurkdroog.
De oorzaak is wrang: door de oorlogsmobilisatie, de enorme braindrain van hoogopgeleiden en een op hol geslagen oorlogsindustrie zijn er simpelweg geen mensen meer over voor de gewone bakker, de bouwsector of de IT-afdeling. Het gevolg? Een economie die oververhit raakt. Bedrijven moeten smijten met enorme loonsverhogingen om personeel bij elkaar weg te kapen, wat de inflatie de hoogte in jaagt. De motor draait zonder koelvloeistof.
De “Gezonde” Werkloosheid
Het klinkt misschien cru, maar een gezonde economie heeft werklozen nodig. Economen mikken idealiter op de NAIRU, wat staat voor Non-Accelerating Inflation Rate of Unemployment. Dit is het werkloosheidspercentage waarbij de inflatie stabiel blijft en niet begint te versnelt. Vaak ligt dit punt tussen de 4% en 5%.
Deze “buffer” zorgt voor:
-
Dynamiek: Mensen die durven te switchen van baan.
-
Groei: Ruimte voor nieuwe bedrijven om personeel te vinden.
-
Stabiliteit: Een rem op een oncontroleerbare loon-prijsspiraal.
Hoe zit het in onze eigen achtertuin?
Als we kijken naar Vlaanderen, zien we een heel ander beeld. Hier schommelt de werkloosheid (volgens de internationale ILO-norm) rond de 4,6%. Dat is bijna exact wat economen als “gezond” bestempelen.
Toch vertelt de werkloosheid niet het hele verhaal. In Vlaanderen kijken we vooral naar de werkzaamheidsgraad: het percentage van de bevolking op werkleeftijd dat effectief aan de slag is. Die graad ligt bij ons op een historisch hoog niveau van ruim boven de 77%. Dat is een indrukwekkend cijfer en een teken van een sterke economie, maar het verklaart ook waarom de krapte zo hard gevoeld wordt. Bijna iedereen die kán werken, is namelijk al aan het werk.
De krapte op onze arbeidsmarkt is dus reëel, maar de oorzaken zijn structureel: onze bevolking vergrijst en er is een “mismatch” tussen wat we op school leren en wat de markt vraagt. In tegenstelling tot de Russische situatie, waar de reserve fysiek weg is, zit de uitdaging in Vlaanderen in het verder activeren en omscholen van de laatste groepen die nog aan de zijlijn staan om die felbegeerde 80%-doelstelling te halen.
Wat hebben we dan geleerd.
Werkloosheidscijfers zijn als de temperatuur van een lichaam: te hoog is koorts (crisis), maar te laag betekent dat het systeem onder extreme druk staat en dreigt te bezwijken.
Rusland laat ons momenteel zien dat een recordlage werkloosheid geen teken is van rijkdom, maar van een economie die tegen haar muren opbotst. In Vlaanderen zitten we qua werkloosheid in de comfort zone en scheren we hoge toppen qua werkzaamheid, maar de echte uitdaging blijft daar om de juiste man of vrouw op de juiste plek te houden en te krijgen.
Vond je dit een interessante vergelijking? Laat in de comments weten of jij de krapte op de arbeidsmarkt ook merkt in jouw sector!
Ondernemerswijzers
- Van “War” naar “War of Talent” voor Handige mensen in de Zorg en Techniek
- Digitale veiligheid en afhankelijkheid bij doorgedreven automatisering.
